পাঠ্যক্ৰমৰ কাম, গৱেষণাৰ আৰম্ভণি, আনকি দৈনন্দিন কথা-বতৰাতো AI-চালিত সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ বাঢ়িছে। এনে পৰিস্থিতিত শিক্ষাৰ্থীয়ে নিজে কিমান বুজিছে আৰু AI-এ কিমানখিনি কৰি দিছে—এই দুয়োটাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য চিনাক্ত কৰাটো শিক্ষানুষ্ঠানৰ বাবে এক ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে।
আইন শিক্ষাবিদ ইন্দ্ৰনাথ গুপ্তাৰ মতে, AI-এ তথ্য বিচাৰি উলিওৱা আৰু গৱেষণাৰ আৰম্ভণি বহু দ্ৰুত কৰি তুলিছে। কিন্তু AI-ৰ পৰা পোৱা উত্তৰক চূড়ান্ত বুলি গ্ৰহণ কৰিব নালাগে। বৰং গৱেষণা আৰু বিশ্লেষণৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু হিচাপেহে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। অৰ্থাৎ, AI-এ উত্তৰ দিব পাৰে; কিন্তু সেই উত্তৰ শুদ্ধ, বিশ্বাসযোগ্য আৰু উপযোগী নে নহয়, তাৰ বিচাৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে নিজেই কৰিব লাগিব।
ইয়াতেই শিক্ষাৰ পৰম্পৰাগত মূল্যায়ন পদ্ধতিৰ সৈতে নতুন সংঘাতৰ সৃষ্টি হৈছে। কেৱল লিখিত উত্তৰ বা মুখস্থ জ্ঞানৰ ওপৰত মূল্যায়ন চলিলে AI-ৰ সহায়ত প্ৰস্তুত কৰা কাম আৰু শিক্ষাৰ্থীৰ নিজা বুজাবুজিৰ মাজত পাৰ্থক্য ধৰা কঠিন হ’ব। সেয়ে ব্যৱহাৰিক কাম, প্ৰকল্প, সমস্যা সমাধান আৰু মৌখিক ব্যাখ্যাৰ দৰে পদ্ধতিক অধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে বুলি আলোচনাত অংশ লোৱা শিক্ষাবিদসকলে মত প্ৰকাশ কৰিছে।
কেৰিয়াৰ পৰামৰ্শদাতা জয়প্ৰকাশ গান্ধীৰ মতে, কেৱল তত্ত্বভিত্তিক পাঠদান এতিয়া যথেষ্ট নহয়। উদ্যোগজগতৰ সৈতে সংযোগ, হাতে-কামে শিকা আৰু বাস্তৱ সমস্যাৰ সমাধানৰ অভিজ্ঞতা শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। AI-এ দ্ৰুতভাৱে তথ্য যোগান ধৰিব পাৰে; কিন্তু সমস্যাটো কেনেকৈ বিশ্লেষণ কৰিব, কোন তথ্য বিশ্বাস কৰিব আৰু কি সিদ্ধান্ত ল’ব—এই দক্ষতা গঢ়ি নুঠিলে AI ব্যৱহাৰৰ লাভ সীমিত হৈ থাকিব।
ইথিৰাজ কলেজ ফৰ উইমেনৰ অধ্যক্ষ ভি এম মুৰলীধৰণে নম্বৰপত্ৰতকৈ সমস্যা সমাধানৰ সামৰ্থ্যক বাছনিৰ মাপকাঠি হিচাপে অধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ কথা কৈছে। তেওঁৰ বক্তব্যই এটা কথা স্পষ্ট কৰে—চাকৰিৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষাগত সনদৰ মূল্য থাকিলেও, AI-ৰ যুগত পৰিস্থিতিৰ সৈতে খাপ খুৱাব পৰা, ভুল চিনাক্ত কৰিব পৰা আৰু নতুন সমাধান উলিয়াব পৰা লোকৰ চাহিদা বৃদ্ধি পাব পাৰে।
অৱশ্যে, এই আলোচনাত অসমৰ শিক্ষানুষ্ঠান, শিক্ষাৰ্থী বা চাকৰিৰ বজাৰ সম্পৰ্কে কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্য দিয়া হোৱা নাই। অসমৰ বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত AI-ৰ ব্যৱহাৰ কিমান, শিক্ষকে মূল্যায়নৰ পদ্ধতি সলনি কৰিছে নে নাই, অথবা ইয়াৰ ফলত শিক্ষাৰ্থীৰ ফলাফলত কি প্ৰভাৱ পৰিছে—এই প্ৰশ্নবোৰৰ উত্তৰ এতিয়াও স্পষ্ট নহয়।
এতিয়া মূল প্ৰশ্নটো হ’ল—শিক্ষানুষ্ঠানসমূহে AI-ৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰাৰ পথ ল’ব, নে ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে স্পষ্ট নিয়ম প্ৰস্তুত কৰিব? বিশেষকৈ পৰীক্ষা, গৃহকৰ্ম আৰু গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষাৰ্থীৰ নিজা চিন্তা আৰু বিশ্লেষণৰ সামৰ্থ্য কেনেকৈ মূল্যায়ন কৰা হ’ব, সেই সিদ্ধান্তই AI-ৰ যুগত শিক্ষাৰ মান নিৰ্ধাৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব।